Translate

donderdag 5 februari 2026

Afsluitend diner

Op 31 januari maakten wij thuis een 3 gangendiner om te genieten met vrienden. Dit diner was voor mij bijzonder omdat dit ook de periode bij mijn werkgever afsloot. Een soort rituaal van het passeren van de achterliggende periode naar de toekomstige periode.

Voor de toekomst heb ik vele ideeën, een aantal zijn zeer warm en worden uitgewerkt op het moment dat ik dit bericht schrijf.

Het diner

Als voorgerecht serveerde ik coquilles met beurre noisette, een krokantje van pancetta en kruim van vers geroosterde hazelnoten.



Hierbij dronken wij de Il Palagio "Message in a Bottle" Vermentino IGT Toscane 2024. Deze wijn toonde zich prachtig en haalde de smaken in het gerecht omhoog, zoals het hoort bij een goede wijn-spijs combinatie Zijn verleidelijke neus van wit fruit, aromatische kruiden en wilde bloemen zet zich voort in de mond, waar een frisse en subtiel minerale afdronk aan wordt toegevoegd. Bijkomstig is dat deze wijn biologische gecertificeerd. Voor mij geen USP maar mooi meegenomen.


Voor de "non-alcohol drinksters schonk ik de Saicho Sparkling Tea Hoijcha 



Deze Saicho Sparkling Tea Hojicha komt rechtstreeks uit de Shizuoka Prefectuur in Japan, gemaakt van geroosterde groene thee. Het is echt umami-bommetje met smaken die doen denken aan nori zeewier, geroosterde hazelnoten en een vleugje subtiel gerookt aroma.


Het hoofdgerecht bestond uit een huisgemaakte Beef Wellington, hiervoor gebruikte ik een chateaubriand van aged black angus voor wat extra smaak, kastanjechampignons, paneermeel, sjalotten, paar tenen knoflook, tijm en peterselie. Het mengsel van deze ingrediënten wikkelde ik in pancetta om het licht aangezette stuk vlees. Op een kerntemperatuur van 48 graden 10 minuten laten rusten. Wat een weelde.. We serveerden hierbij harico verts gewikkeld in pancetta, pommes duchesses en een rode wijnsaus.




Als bijpassende wijn dronken wij de San Polo Amphora Vignamasso 2021 bio IGT Toscane.


De Vignamasso, is gemaakt van één enkel perceel Sangiovese, dit perceel wordt gekenmerkt door een enorme vulkanische steen aan de ingang van de wijngaard. De wijn wordt gevinificeerd met hele druiventrossen en ondergaat een lange maceratieperiode (12 maanden) in terracotta amforen en daarna nog 6 maanden op fles. Het is een rijke en intense rode wijn, met diep respect voor het terroir van herkomst, San Polo bevestigt hiermee dat zij een van de meest innovatieve en experimentele wijnhuizen in Montalcino zijn, volledig geïnspireerd door de principes van duurzaamheid en sociale verantwoordelijkheid.

De wijn is robijnrood, niet te donker, levendig en helder. De neus onthult in de opening frisse en aangename bloemige tonen van jasmijn, viooltje en roos, gevolgd door aroma's van fruit zoals wilde aardbeien, frambozen en kersen. Hints van lavendel, zoethout en bosgrond verschijnen vervolgens, en in de afdronk geven interessante aardse en licht bloedige aroma's een gelaagd en complex geurprofiel. In de mond een aangename balans tussen jeugdigheid, zachtheid en frisheid. De structuur is aanwezig maar niet overweldigend, wat wijst op een uitstekende concentratie.

Als alcoholvrij alternatief schonken wij de Villbrygg - Fjell 01


Een bijzondere wijn proxy uit Noorwegen die onze zintuigen verraste. Deze drank heeft  een harmonieuze balans, perfect voor degene die op zoek is naar iets unieks en verfijnds. In de smaak heeft het een lichte bitterheid, verrijkt met wilde bosbessen toon die lang blijft hangen. Je proeft ook de subtiele nuances van berkenbladeren, rozemarijn en citroengras.  De gebruikte ingrediënten bieden niet alleen een luxueuze smaakervaring, maar ook een connectie met de natuur.


Het driegangen diner sloten wij af met een chocolade lava cake met Amarenen (kersen) ijs en slagroom.



Bij dit rijke gerecht dronken we de De Stefani Refontolo Passite 2013, wat een pracht. Na ruim 12 jaar nog heel veel kracht, fruit en mooie zuren. 

In Refrontolo (plaatsje nabij Venetie), een UNESCO-werelderfgoedlocatie, kent de productie van deze wijn een traditie die teruggaat tot 1400. Deze wijn werd door moeders gedronken na de geboorte van hun zoons, vanwege de herstellende eigenschappen. De Marzemino Passito uit Refrontolo maakte ook indruk op Mozart, die er zelfs over schreef in zijn opera Don Giovanni: "die voortreffelijke Marzemino". Hij ontving deze wijn namelijk van meneer Da Ponte uit Vittorio Veneto (een stadje vlakbij Refrontolo), die Mozarts kopiist was.

De wijn wordt gemaakt van de lokale 100% Marzemino druif, het alcoholpercentage was 15.5%
Smaakkenmerken: Zeer diepe robijnrode kleur met violette tinten, intense aroma's van rijp wild fruit en viooltjes, volle body, met duidelijke tonen van rijpe kersen en bramen; een aangename zoetheid.
Past perfect bij chocolade, fruitgebak, gerijpte kazen.














donderdag 1 januari 2026

Heenwerf "topbubbels" uit Nederland (artikel uit FD)

30 dec '25 14:41

Polderbubbels gaan strijd aan met Franse champagne: ‘Mousserende wijn is geen bijzaak’

Auteur: Arjan Veering

In het kort

  • Door het veranderende klimaat is Nederland zeer geschikt geworden voor de productie van bruisende wijn.
  • Enkele Nederlandse domeinen hebben zich geheel toegelegd op het maken van mousserende wijn.
  • Door het intensieve productieproces en de hoge aanloopkosten zijn de marges voor de makers niet groot.

In de supermarkt wordt ‘polderchampagne’ niet verkocht, maar de liefhebber weet de weg naar bruisende wijn van eigen bodem goed te vinden. Verschillende Nederlandse wijnboeren maken mousserende wijn en de flessen gaan grif van de hand.Van de Nederlandse wijnproductie is 10% tot 15% mousserend.


Foto: Rob Engelaar voor het FD

Fris, strak, wat meer zuren, citroen, limoenzeste. Sommelier Jan Jaap Altenburg omschrijft de kenmerken van Nederlandse mousserende wijn. Bij proeverijen in wijnbar Vindict in Amsterdam-Noord zet hij zijn gasten geregeld bubbels van eigen bodem voor, naast chique champagnes. ‘Verschillende Nederlandse mousserende wijnen kunnen daar makkelijk in mee. De gasten vinden bubbels uit eigen land ook bijzonder.’

Altenburg is al jaren pleitbezorger van Nederlandse wijn en hij stelt dat de omstandigheden hier, zeker voor bruiswijn, goed zijn. ‘Het klimaat wordt beter geschikt voor wijnbouw. Maar omdat het hier toch wat koeler is, kan Nederland heel goede mousserende wijn produceren.’

De interesse in Nederlandse wijn groeit, en dat geldt ook voor bubbels. Nederland produceerde afgelopen vijf jaar gemiddeld zo’n 150.000 flessen bruisende wijn per jaar, 10% à 15% van de totale wijnproductie. Terwijl 2023 nog een recordopbrengst bracht met 238.000 flessen, was 2024 een slecht oogstjaar door nachtvorst in het voorjaar en een natte zomer. De productie kelderde naar zo’n 75.000 flessen mousserende wijn. Omdat bruiswijn meestal lang moet rijpen, is die dip in de verkoop nog niet merkbaar.

In de supermarkten is ‘polderchampagne’ nog niet te vinden: de productie is te klein en de prijzen zijn te hoog. Een fles mousserende kwaliteitswijn kost tussen €25 en €40, premiumedities zijn duurder. Altenburg is reëel: ‘Voor de meeste mensen die drie flessen rood en wit kopen voor €20, is dat niet interessant.’

Maar in zijn wijnbar en de belendende winkel vragen liefhebbers wel geregeld naar Nederlandse bubbels. De voorraad is snel op, zegt hij, zeker in december.

Landgoed Heenwerf in het West-Brabantse Kruisland heeft zich gespecialiseerd in mousserende wijn. Foto: Rob Engelaar voor het FD

De meeste flessen verkopen de makers zelf via hun webshops of op de wijngaard, vaak in combinatie met een diner, overnachting of ander evenement. Ze draaien nu overuren om aan de vraag te voldoen. Zeker 30% van de omzet in mousserende wijn boeken zij deze maand.

Gunstige ligging

De meeste wijngaarden maken bruisende wijn naast hun rood, wit en rosé. De productie van mousserende wijn is intensief en vereist veel kennis en speciale apparatuur, bijvoorbeeld om de flessen tijdens de vergisting steeds wat te bewegen (remuage) en vervolgens de gist te verwijderen (dégorgement). Voor dat proces sturen bijna alle Nederlandse wijnboeren hun basiswijn naar sektproducenten in Duitsland of Luxemburg, die er mousserende wijn van maken.

Slechts een paar Nederlandse wijngaarden leggen zich exclusief toe op mousserende wijn en maken die in eigen beheer. De grootste is Domein Holset in Zuid-Limburg, met uitzicht op de Vaalserberg. In 2017 ging het bedrijf geheel over op bruisende wijn, zegt directeur en mede-eigenaar Kirsten Abels. Dat had te maken met de hoge ligging van de wijngaarden op 180 meter NAP. Dat levert een gunstige afrijping van de druiven op, waardoor de gewenste zuren behouden blijven. ‘Dat zijn uitstekende omstandigheden voor mousserende wijn. In ons businessplan hebben we toen gezegd dat bruiswijn geen bijzaak zou zijn, maar onze specialiteit.’

Sinds 2020 doet Domein Holset alles zelf. Door te specialiseren en te investeren in de apparatuur voor remuage en dégorgement hopen ze de wijnen steeds te verbeteren. ‘We kunnen in het hele proces bijsturen en perfectioneren. Dat kan niet als je het in Duitsland laat doen.’

Het domein maakt bruiswijn van klassieke druivenrassen, zoals chardonnay en pinot noir. Maar Holset maakt ook een mousserende wijn van nieuwe rassen zoals johanniter en souvignier gris. ‘Die zijn makkelijker en duurzaam te telen in de wijngaard, maar complexer in de kelder’, legt Abels uit. Domein Holset heeft twaalf hectare aan wijngaarden in het Limburgse Heuvelland die jaarlijks 50.000 flessen opleveren. Over twee jaar wil het bedrijf op de 60.000 flessen zitten.

West-Brabant

Ook Landgoed Heenwerf in het West-Brabantse Kruisland heeft zich in mousserende kwaliteitswijn gespecialiseerd en doet alles in eigen huis. De wijngaard heeft een opvallende oorsprong, want toen de Vlamingen Marnix en Sofie Janssens daar in 2014 een oude hoeve kochten, wisten ze niet dat ze verplicht waren daar agrarische activiteiten te ontplooien. Ze besloten een wijngaard op te zetten en richtten zich al snel op bubbels.

Vlamingen zijn, anders dan Nederlanders, gewend champagne te drinken, ook buiten de feestdagen om. ‘Het zit in onze opvoeding’, lacht Marnix Janssens.

Marnix Janssens van Landgoed Heenwerf: ‘Een mousserende kwaliteitswijn komt pas jaren na de oogst op de markt.’ Foto: Rob Engelaar voor het FD

Op de drie hectare laten ze alleen klassieke rassen groeien, zoals chardonnay, gamaret en pinot noir. Ze produceren ongeveer 15.000 flessen per jaar, met drie varianten bubbelwijn. ‘We willen de beste mousserende kwaliteitswijn van Nederland maken’, zegt Janssens onomwonden.

Daarom besteden ze de productie ook niet uit aan anderen, ook al zijn ze relatief klein. Wel krijgen ze advies van een oenoloog uit de Champagnestreek. ‘We hebben elke stap zelf in de hand. We willen dat elke soort mousserende wijn van ons echt anders is.’

De aanloopkosten zijn hoog, zegt Janssens. Het duurt een aantal jaar voordat de druivenstokken voldoende opleveren en dan moet de wijn nog lang rijpen. ‘De eerste vijf jaar verdien je bijna niks.’ Ze konden dat uitzingen omdat ze in België nog een ander bedrijf hebben. ‘Een mousserende wijn die volgens de traditionele methode wordt gemaakt, komt op zijn vroegst twee jaar na de oogst op de markt, meestal pas na drie of vijf jaar. Het duurt dan ook veel langer om op break-even te komen.’

Domein Holset ligt aan de voet van de Vaalserberg in Zuid-Limburg Foto: Guy Houben

In Nederland zouden bubbels van eigen bodem een alternatief kunnen zijn voor champagne, maar de prijs is een hindernis. Bij een fles van €37,50 kiezen consumenten toch vaak voor de reputatie van de Franse bubbels.

Door de investeringen en het intensieve productieproces zijn de marges voor de Nederlandse bubbelwijnmakers niet groot. ‘We kunnen nauwelijks lager’, vertelt Abels van Domein Holset. ‘Maar de prijs verhogen om meer marge te kunnen maken, is ook geen optie omdat we ons niet uit de markt willen prijzen.’

Als de sector een sprong weet te maken, ziet sommelier Altenburg een goede toekomst. ‘Mousserende wijn is geen bijproduct, focus je erop.’ En het areaal aan wijngaarden moet omhoog. Hij ziet daarin ook een mooie oplossing voor het stikstofprobleem. ‘Als we minder vee moeten hebben, kunnen daar druiven voor in de plaats komen.’

Traditionele methode

Een mousserende wijn die volgens de méthode traditionnelle wordt gemaakt, begint als gewone stille wijn, de basiswijn. Die wordt gebotteld in extra stevige flessen, die later de druk van de bubbels aankunnen. De wijnmaker voegt een mix van wijn, gist en suiker toe aan de flessen voor de zogenoemde tweede gisting, waarbij op natuurlijke wijze koolzuur ontstaat. Dan moet de wijn lange tijd op de gist rijpen, voor champagne minimaal vijftien maanden. In die periode integreert de mousse goed en ontstaan de aroma’s. Hoe langer de wijn ligt, hoe zachter de bubbel en hoe complexer de wijn. Daarna wordt de gist verwijderd en wordt de wijn met een dosage, een mengsel van wijn en suiker, in balans gebracht. Alleen mousserende wijn uit de Champagnestreek mag de naam champagne dragen, bubbels uit andere Franse wijngebieden heten crémant. Duitsland heeft sekt, Italië spumante, Spanje cava. Nederland heeft geen verzamelnaam voor zijn mousserende kwaliteitswijn. Zogenoemde parelwijn is anders, omdat daarbij op kunstmatige wijze koolzuur wordt toegevoegd in plaats van de tweede vergisting. De druk van de bubbels is daarom minder groot, waardoor de wijn licht mousserend is. Parelwijn is goedkoper dan mousserende wijn volgens de traditionele methode.

Lees het volledige artikel: https://fd.nl/bedrijfsleven/1582233/polderbubbels-gaan-strijd-aan-met-franse-champagne-mousserende-wijn-is-geen-bijzaak