Wijn consumptie in Nederland

De Nederlandse wijnmarkt maakt momenteel een duidelijke verschuiving door: consumenten drinken minder in volume, maar kiezen voor hogere kwaliteit, lichtere wijnstijlen en duurzame alternatieven. 

Hoewel klassieke hardlopers zoals Chardonnay en Sauvignon Blanc dominant blijven, is de verkoop van zware, houtgerijpte rode wijnen structureel gedaald ten gunste van verfrissende witte, mousserende en gekoelde, lichte rode wijnen.

De belangrijkste ontwikkelingen per wijntype en druivensoort in Nederland:

1. Type Wijn: Lichter, Bruisend en Bewust

• De opmars van 'Chillable Reds' (gekoeld rood): Zware rode wijnen verliezen terrein. De Nederlandse consument kiest massaal voor soepele, fruitige rode wijnen zonder zware houtrijping. Deze worden vaak licht gekoeld gedronken.
• Bubbels & Pet-Nat: Mousserende wijn is niet langer alleen voor oud en nieuw. Naast Champagne en Prosecco groeien toegankelijke, speelse varianten zoals Pétillant Naturel (Pet-Nat) erg snel in populariteit.
• No- & Low-Alcohol (NoLo): De verkoop van alcoholvrije en alcoholarme wijnen is geëxplodeerd. Waar dit voorheen een smaakloze niche was, investeren producenten nu in kwaliteit waardoor de vraag in de vakhandel en horeca hard stijgt.
• Oranjewijn & Rosé: Oranjewijn (witte druiven met schilweking) heeft een vaste plek veroverd bij de avontuurlijke drinker. Rosé is daarnaast volwassen geworden; de verkoop verschuift van pure zomerdrank naar een gastronomisch inzetbare wijnstijl.

2. Druivensoorten: Klassiekers vs. Lokale Helden

De verschuiving in smaak is ook direct terug te zien in de populariteit van specifieke druivensoorten:

Wijntype     populaire klassieke druiven                                Opkomende en duurzame druiven

Wit:            Chardonnay, Sauvignon Blanc, Pinot Grigio        Assyrtilo, Grillo, Johaniter, Solaris,                                                                                                 Albarinho, Vermentino

Rood:        Merlot, Cabernet Sauvignon                              Pinot Noir, Gamay,                                                                                                                         Garnache/Grenache 

• Klassiek wit blijft de basis: Chardonnay en Sauvignon Blanc blijven verkooptoppers. Wel zoekt de consument vaker afwisseling in frisse, minerale alternatieven uit Zuid-Europa, zoals de Griekse Assyrtiko of Italiaanse Grillo.
• Vraag naar 'coole' rode druiven: Druivenrassen met een dunnere schil en sappig fruit, zoals Pinot Noir, Gamay (bekend van Beaujolais) en Grenache/Garnacha, liften perfect mee op de trend van lichtere rode wijnen.

3. De Groei van Nederlandse Wijn (PIWI-rassen)

Door het opwarmende klimaat en verbeterde technieken zit de verkoop van wijn van eigen bodem fors in de lift. Hierbij spelen zogeheten PIWI-rassen (schimmelresistente, duurzame druivensoorten) de hoofdrol:

• Johanniter & Solaris: Deze witte druiven zijn uitermate succesvol in Nederland. Ze leveren frisse, fruitige en aromatische wijnen op die perfect aansluiten bij de huidige smaakvoorkeuren van de Nederlandse consument.
• Souvignier Gris: Dit ras wint in Nederland snel terrein vanwege zijn complexiteit en gelijkenis met de populaire Pinot Grigio-stijl.
• Pinot Noir op eigen bodem: Waar voorheen vooral de hybride druif Regent werd aangeplant voor rode Nederlandse wijn, kiezen Nederlandse wijnboeren door de warmere zomers nu ook steeds vaker voor de klassieke Pinot Noir

Vendange 2019 @Bollinger

Wat ons vak zo mooi maakt? Tja, dat is makkelijk uit te leggen. Wij werken met producten waar met veel passie en ambacht aan gewerkt wordt, overladen met emotie en tradities.

Daarnaast mogen we veel proeven, wat is mooi en wat is mooier, dat is meestal het gespreksonderwerp. Zelf grap ik altijd: "Wijn, tja het smaakt gewoon lekkerder dan autobandverntieldopjes". Wijn is er in vele soorten en smaken, dat maakt ons vak zo mooi.

Gisteren en eergisteren hebben we daar weer een mooie ervaring aan toe mogen voegen. Samen met drie @Wijnkring ondernemers ben ik naar Ay gereden om daar deel uit te maken van een internationaal gezelschap van collega importeurs en hun klanten.

Na een mooi diner op maandag avond waar we al veel lekkers mochten proeven werden we dinsdag ontvangen bij @Bollinger

Na een warm welkom (het was al vroeg lekker zonnig) door het #Bollinger team zijn we naar een van de Premier Cru wijngaarden gereden waar wij mochten helpen met de oogst. De oogst van dit jaar is gestart op 10-9 en zal tot ongeveer de 24ste duren. 

Wij oogsten #Pinot_Noir, gedurende anderhalf uur werden we aan het werk gezet. Het is allemaal handwerk en ik vond het pittig, met name het vele knielen, draaien, knippen, niet te hard knijpen (fruit moet heel blijven)

Met elkaar plukten we ruim 50 kilo per uur per persoon. Een professionele plukker doet maximaal 100. Dat is dus pittig door werken.

De oogst 2019 beloofd een mooie kwaliteit op te leveren. Al na 81 dagen na de bloemzetting kan er geoogst worden. Een record! Langdurig gemiddelde ligt op 100 dagen. Dat het dit jaar sneller is gegaan heeft te maken met de zeer warme zomer. Voor het eerst is er dan ook sprake van verbranding van het fruit (zie foto hieronder).

Complete trossen zijn geheel opgedroogd. Bij Bollinger is 15% van de trossen getroffen door deze uitdroging. De maximale toegestane opbrengst per hectare zal daarom dit jaar dan ook niet gehaald worden. De wijngaardmanagers gaan hun werkwijze veranderen in de komende jaren en er zal meer blad gehouden moeten worden tijdens het groeiseizoen om verbranding te voorkomen. Ook zijn er experimenten met andere meer hitte resistente druivensoorten aanstaande om verder in te spelen op de #Global_warming.

Na afloop van onze inspanning we beloond met een heerlijk glas Bollinger Rose (geschonken uit magnumfles). Tevens ontving iedereen een officieel diploma, we mogen ons nu "plukker van Bollinger" noemen. Een ere titel.

Natuurlijk bezochten we ook de kelders, daar werd de nieuwe most (geperst druivensap voor vergisting) verwerkt. Deels op een van de 3500 barriques en het meerendeel op de alom bekende RVS tanks opgeslagen. Na de fermentatie periode volgt een lange periode van rijping. De "vin de reserve" ligt opgeslagen op magnums, in totaal een 750.000 stuks. Altijd een zeer mooi gezicht.

Op onderstaande foto zien jullie de Bollinger La Grande Annee 2012 die gereed wordt gemaakt voor de degorgement. 

“Dégorgement” bestaat uit het verwijderen van het bezinksel dat tijdens de remuage in de hals van de fles is gezakt. Dégorgement is een cruciaal moment in het leven van de wijn, na de rijping op lies waar zij ongestoord kon liggen zonder enige invloed van buitenaf. 

Remauge LGA 2012

Na deze prachtige rondleiding kwam ons bezoek ten einde. We zijn benieuwd naar de resultaten. Wordt oogst 2019 ook een vintage jaar? Dat zal de toekomst uitwijzen. Wij hopen natuurlijk van wel, want immers wij waren erbij! #Vendange2019

Merci Bollinger

Laurent Miquel reis 2019

Les Auzines, Lagrasse, Zuid Frankrijk.

De afgelopen dagen bezocht ik met een kleine groep relaties de prachtige locaties van @Laurent Miquel en zijn familie.

Na een zeer voorspoedige reis met @Transavia van @Rotterdam-The-Hague Airport naar @Montpellier werden we met een luxe vip coach naar het 12e eeuwse stadje Lagrasse gereden alwaar hoog boven het stadje gelegen het Chateau Les Auzines is gelegen.

Alweer ruim 10 jaar geleden kochten de Miquels dit chateau aan met de omliggende wijngaarden.

In oorsprong was Les Auzines het buitenhuis van de monniken die in de abdij van Lagrasse woonden, het buitenhuis gaf de monniken de ruimte om zelfvoorzienend te leven met vee een vele moestuinen.

Nadat de Miquels deze locatie hebben gekocht is er veel veranderd. Het chateau is grondig gerenoveerd en de omliggende wijngaarden zijn nagenoeg allemaal vernieuwd. 

Laurent heeft nu voornamelijk Albarino en Chardonnay aangeplant staan naast de traditionele druivensoorten als Syrah, Grenache en Carignan. +

Les Auzines ligt hoog in de heuvels van de zuidelijke Corbieres, door de hogere ligging (+/- 350 meter boven zeeniveau) is er altijd sprake van een verkoelende wind. 

De temperaturen zijn hierdoor ook altijd een paar graden lager dan bij de meeste lager gelegen wijngaarden in de Corbieres. 

Alweer 7 jaar geleden plante Laurent zijn Albarino, dit omdat hij voorziet dat de global warming het gebied noodzaakt om druivensoorten te planten die beter tegen de warmte bestemd zijn.

Inmiddels is gebleken dat hij met deze stap een regelrechte hit heeft. Zeker nu met de nieuwe verpakking is de wijn niet alleen aantrekkelijk in de smaak maar ook voor het oog. Wereldwijd wordt deze wijn en zijn "broertje" de Rosé gretig afgenomen.

De Les Auzines Albarino

De Albarino druif is een witte druif die zeer herkenbaar is aan de dikke schil. Albarino wijnen kunnen een vrij hoog alcoholgehalte hebben, door deze vroegrijp te plukken heeft deze wijn een alcoholpercentage van 12,5%. 

De druif wordt ook wel het broertje van de Riesling genoemd, dit komt omdat de Albarino druif een DNA-verband heeft met de Riesling druif. Deze druif maakt goed gebruik van het Atlantische zeeklimaat en doet het goed op een bodem die uit leisteen of graniet bestaat, deze combinatie zorgt voor wijnen die, als ze juist geproduceerd worden, een uitmuntende kwaliteit kunnen hebben; zalig droog en heerlijk fruitig zijn de wijnen van deze druif! Kenmerkende aroma's zijn citrus, bloesem en florale tonen. Doorgaans hoog in de zuurgraad levert deze druif lichte tot middelzware wijnen op. Houtrijping komt weinig voor bij deze druif.

De Les Auzines Rosé

Deze wijn wordt gemaakt van de tradionele druivensoorten Syrah, Cinsault en Grenache. Door een koude fermentatie en kort schil contact ontstaat er een "provence" stijl rosé. Heerlijk kruidig, toegankelijk. met tonen van frambozen en een pepertje. Ook deze wijn heeft slechts 12.5% alcohol en is dus een graag gezien gast op het terras. Nu nog een beetje mooi weer :)

Cazal Viel, Cesseron-Sur-Orb, Zuid Frankrijk.

Wij zijn overtuigd dat de Languedoc de oudste wijnstreek van Frankrijk is. Al sinds de Oudheid wordt er wijn verbouwd in deze streek.

Het waren de Romeinen die de rijkdom van de bodem van Cazal Viel ontdekten en er met wijnteelt zijn begonnen. De overblijfselen van twee villas en een waterput van 2000 jaar oud zijn het bewijs van hun activiteit, ongetwijfeld uit dezelfde periode als de constructie van de Via Domitia, de oorspronkelijke handelsroute door Zuid-Frankrijk.

Cazal Viel was een enorm gewild landgoed tijdens de Middeleeuwen en reden voor hevige strijd tussen de bisschoppen van Narbonne en die van Montpellier. Een lange periode werd het domein beheerd door de monniken van de Abdij van Fontcaude van 1202 tot de Franse Revolutie. Tijdens de Revolutie werd de abdij in beslag genomen door de Staat en verkocht.

In 1791 werd de familie Miquel eigenaar van Cazal Viel, Cazal Viel is dan ook de "homebase" van de familie.

Hedendaags is Cazal Viel het grootste onafhankelijk domein in de Saint-Chinian appellatie. Met passie bewerkt door Henri, en zijn zoon Laurent, de 8ste generatie van wijnmakers. Het is de arme grond die het mogelijk maakt om uitzonderlijke witte en kwaliteitsvolle Saint Chinian wijn te creëren.

Toegangsdeuren tot de kelders van Chateau Cazal Viel

De wijngaarden van Cazal Viel worden allen aangeplant in Noord-Zuidelijke richting. op deze wijze worden de druiven het best beschermd tegen de felle zon in de zomermaanden. Ook kan de wind op deze wijze het beste door de wijngaarden heen waaien waardoor, zeker tegen de oogst periode, eventueel aanwezig vocht op een natuurlijke wijze wordt bestreden.

Jongste wijngaarden van Cazal Viel, geplant in januari 2019.

Zeer oude Mouverdre stokken gelegen aan de voet van Cazal Viel (achtergrond)

De Miquels geloven in de kracht van de natuurlijke omgeving, overal kom je wilde Venkel, Vijgen, Agave en diverse bloemen en ander kruiden tegen die  aan de randen van de wijngaarden staan. Deze groenstroken zorgen voor biodiversiteit en aanwezigheid van noodzakelijke insecten. Ook geeft de aanwezigheid van deze natuurpracht hun stempel op de smaak en stijl van de wijnen van Laurent Miquel.

Na de rondleiding die gegeven werd door vader en zoon (Henri en Laurent) kregen we een diepgaande masterclass. De ligging van de regio Languedoc-Roussillon werd door een 3-d kaart aan ons uitgelegd.

De wijnen van huiswijn tot de icons zijn in ons proefglas terecht gekomen en alle aanwezigen waren zeer onder de indruk. Van Pere et Fils tot de Larmes des Fees, de Bardou en Verite waren een waar genot. 

Wilt u deze wijnen ook proeven? Dat kan. uw specialisten in de @Wijnkring helpen u graag.

Kijk voor de dichtstbijzijnde vestiging op https://www.wijnkring.nl/zoekwijnkringwinkel/index/index/

Op de foto: @Laurent Miquel

Juni 2019

De wijnen van Laurent Miquel worden geïmporteerd door Verbunt Verlinden
info@verbuntverlinden.nl

  

How to combine our Rosé?

Op het you-tube kanaal van +Ramón Bilbao #Rioja verschijnen met grote regelmaat video over hun wijnen, Dit maal de Rosado waarbij een aantal mooie spijscombinaties worden getoond. Geluid is in het spaans, gelukkig is dit mooi ondertiteld in het engels.


Waar te koop: In Nederland importeert @Verbunt Wijnkopers dit #rioja wijnhuis voor de +Wijnkring en #Horeca.

Marchesi Di Barolo Zagara

The Fifty Best awardes the Moscato D'Asti Zagara of @Marchesi di Barolo with a GOLD medal in the category of dessert wines.

The wines of Marchesi di Barolo are imported for the Netherlands by @Verbunt Wijnkopers and sold via +Wijnkring and #ontrade.

More info: please check the websites www.verbunt.nl or www.wijnkring.nl

Domaine Cazes Hommage

La cuvée Hommage sélectionnée à la 8e du classement Decanter :
"75 Stellar buys of 2016 The most exciting wines we’ve tasted this year"

The wines of Domaine Cazes are imported by @Verbunt Wijnkopers for the Netherlands and sold via @Wijnkring and #ontrade

More info: www.verbunt.nl or www.wijnkring.nl

Yalumba news

Some Yalumba News:

James Halliday Wine Companion Australian Cabernet Challenge 2016

The Cigar, coming soon to Europe

The Menzies

GOLD, GOLD, GOLD! Yalumba The Menzies Cabernet Sauvignon 2013,Yalumba The Cigar Cabernet Sauvignon 2013 won gold medals at the Halliday Wine Companion Australian Cabernet Challenge. Congratulations Peter Gambetta, Natalie Cleghorn and our vini and viti teams.
 

Jansz Tasmania Premium Cuvée
Jansz Tasmania Premium Cuvée is #1 in

 Elin Clarke's '50 best wines under $70 to buy in 2017'

Ads for the DS Serie Paradox, The Signature and Octavius

+Yalumba is imported by @Verbunt Wijnkopers and sold via +Wijnkring and #Ontrade.

Wine Harvest Report 2016: Piedmont Starts Late but Ends Strong

An ideal summer in Barolo and Barbaresco made vintners happy

Photo by: Courtesy G.D. Vajra

Warm days and cool nights ripened Nebbiolo throughout the Langhe.

---

Bruce Sanderson
Posted: December 1, 2016

---

Unlike other parts of Italy and northern Europe, the 2016 growing season in Piedmont was mostly dry and warm, with enough rain at the right times and ideal conditions for the region’s most important grape, Nebbiolo. Some vintners are comparing it to 2004, others to 2001, both excellent vintages.

Late spring brought cooler-than-usual temperatures, especially at night. This delayed the vegetative cycle and the flowering was two weeks later, resulting in a later-than-average harvest.

Overall, conditions were dry, but there was no drought pressure like in 2007 or 2003, and peak temperatures during the summer months did not spike as they did in 2015 or 2005, according to Giovanni Pasquero Elia, proprietor of Paitin in Neive. “All the grape [varieties] seem more consistent in quality than 2015, with less alcohol and better acidity,” he noted. “It reminds me of 1982, my first harvest.”

Along with the high quality, the quantity was average to slightly higher. Pietro Ratti of Renato Ratti reported about 10 percent higher yields than normal, despite a violent storm on July 26 that unleashed strong winds and hail. Because of the storm, some producers harvested slightly less fruit than average, by as much as 10 percent.

The hail touched a wide area, affecting the lower parts of Castiglione Falletto, Bussia in Monforte, parts of Cannubi, Brunate and Rocche dell’Annunziata in Barolo and La Morra, before passing through Verduno. There was also extensive damage in parts of Monferrato, particularly Nizza. However, Ratti said that in his Costigliole vineyards a few miles away it didn’t even rain.

The weather leading up to the harvest was ideal, with sun and the good temperature swings between day and night that are so important for the development of Nebbiolo’s aromas. Whites were picked beginning Sept. 5, with the reds following, beginning with Dolcetto and Barbera. Picking of Nebbiolo began during the last week of September and continued through the third week of October.

“Nebbiolo arrived at a good level of sugar quite soon, but the phenolic maturation wasn't there yet, the skins very strong and the taste of the berries still green, so we waited for another two weeks before their harvest,” said Claudia Cigliuti, who makes the wines at her family’s winery in Barbaresco. “We picked the Nebbiolos from the 3rd to the 8th of October.”

Now that fermentations are complete, winemakers report that the wines are aromatic, well-balanced and the Nebbiolo in particular appears well-structured for aging.


Source: http://www.winespectator.com/webfeature/show/id/Wine-Harvest-Report-2016-Piedmont

Jefford on Monday: The taste of Cava

Jefford on Monday: The taste of Cava

Andrew Jefford considers the role of indigenous grape varieties in Cava and other sparkling wines.

Recaredo's Xarel-lo grapes. Credit: Andrew Jefford

The taste of Cava is important.  It matters, indeed, even to those who never drink sparkling wine.  If this sounds bizarre, bear with me.

Champagne – no surprise here — is the dominant force in sparkling wine.  More than that: it’s one of humanity’s happiest achievements, like the invention of the piano or the bicycle.  Take a flock of low chalky hills in the dour, agri-industrial landscape of northern France, plant three members of the Pinot family, harvest them just before winter slams the door on summer, then manipulate the results with cunning craftsmanship.  The result is the most famous wine in the world, and a symbol and metaphor for celebratory ease and sensual finesse.

Within the wine world, Champagne’s dominance of its category means that there is an almost-unquestioned assumption that all sparkling wine should be made in that way, and from those varieties.  It’s wise to assume the former.  The latter, I’d suggest, is often an error.

Chardonnay and the two Pinots make impeccable sparkling wine in the Champagne region, where they can snail towards ripeness over a cool, fretful summer.  In sugar terms, they don’t fully ripen– but the Champagne method, and a little chaptalisation if necessary, compensates for that.  Phenolically, by contrast, the long season gives these varieties a perfumed, vinous, nuanced and teased ripeness which makes Champagne sing.  (Climate change gives the nearby UK a plausible stab at pulling off the same trick.)

Once you start to shift the varieties towards lower latitudes, by contrast, those varieties begin to lose their interest.  No grape variety, remember, is universally great.  They are only great in a certain place on earth, with all that that means in terms of soil, topography and climate.  Champagne’s hegemony has been wonderful for Champagne, but it may have held other sparkling wine producers around the world in check.

It’s true that in very cool places (Tasmania comes to mind), Chardonnay and the Pinots may indeed be the best choice pending the revelation of better options, for which experiment is needed.  In warmer locations, though, Chardonnay and the Pinots are often a poor choice.  In order to give a sparkling wine something resembling ‘a Champagne balance’, the varieties have to be picked inarticulately early, long before they have achieved any kind of phenolic maturity; and in such locations, when phenolic maturity eventually comes, it will be much less subtly constituted than in Champagne anyway.  An alternative (and often a complement) is for producers to adjust acidity, thereby making an industrial product whose fine-wine interest drops swiftly away.

---

‘The best Cava is a fine sparkling wine of genuinely indigenous style’

---

Take a look at the varietal nuancing which unfolds during a sparkling journey south from Champagne towards Cava.  We clip through the Loire valley, where the climate and soils are still close enough to those of Champagne for Chardonnay-Pinot sparklers to work well, even if Chenin Blanc creates more interesting and regionally characterful sparkling wines.  Chardonnay and Pinot Noir can make Crémant de Bourgogne a plausible Champagne substitute (remember Chablis’s close proximity to the Champagne’s Aube region), though Chardonnay begins to assert its still-wine varietal character once you are south of the Yonne, and especially so if the raw materials come from southern Burgundy or Beaujolais.  (I plan to take a close look at Crémant de Bourgogne in 2017.)

By the time we reach Limoux in the cool upper Aude valley, the rules regarding grape varieties for sparkling wine are in sensible modulation, reflecting latitude.  Yes, you can use Chardonnay and Pinot Noir, but there is little chance down here of phenolic ripeness outrunning sugar ripeness and delivering a full-season Chardonnay or Pinot grape with a potential alcohol of just 9.5% or 10%.  Most Crémant de Limoux is in fact principally a blend of Chardonnay and Chenin, while the more interesting Blanquette de Limoux is based on the perfectly site-adapted local variety Mauzac.  The result is a set of often refined sparkling wines which do not unsuccessfully ape Champagne, but reflect their surroundings.

Press on over the Pyrenees and down the Mediterranean coast to Catalunya, and for the first and only time in the wine world you will come across a major sparkling wine region using the ‘traditional method’ whose very greatest wines do not include Chardonnay or either of the red Pinots, but are crafted from the indigenous varieties Macabeo, Xarel-lo and Parellada.  (Prosecco, too, is based on its own indigenous variety Glera — but most is made by the Charmat method, known in Italy as Metodo Martinotti.)

Limestone pebbles typical of the Cava region. Credit: Gramona

The result, in the case of the best Cava, is a fine sparkling wine of genuinely indigenous style.  One which, in other words, not only has Mediterranean scents and flavours, but whose balance is necessarily and appropriately different to that of Champagne.

The taste of Cava matters, then, not only because the finest examples are beautiful in their own right (see the tasting notes below), but because it could and should serve as a model for sparkling wine produced in lower latitudes and warmer locations.  Take away the bubbles, and it illustrates one of the fundamental truths of terroir: the necessity to be honest about exactly which varieties are well adapted to a site, and the duty to work with those if you want to make wine which can give fullest voice to the potential of a place.

Of course you can make a counter-argument based on the commercial desirability of sparkling wines based on the Champagne formula.  Moreover because technique and craft plays a larger role in the creation of sparkling wine than of still wine, skilled practitioners can do “a decent job” with Chardonnay and Pinot Noir almost anywhere, not least in Catalunya itself.  The result, though, will always be some sort of a compromise — and at the highest levels, that’s not enough.

Describing Cava

Fine Cava is customarily un-dosed (though one of the four Cavas below has 6 g/l) and is intrinsically well-balanced in that state.  The acid profile is gentler than for Champagne, though the indigenous varieties are still picked relatively early; its factors of balance are texture and aroma rather than acidity alone.  The spectrum of aromas and flavours is unique, Mediterranean in inspiration and allusion, and quite different from those of Champagne.

Source: http://www.decanter.com/wine-news/opinion/jefford-on-monday/taste-cava-sparkling-wine-348716/