Heenwerf "topbubbels" uit Nederland (artikel uit FD)

30 dec '25 14:41

Polderbubbels gaan strijd aan met Franse champagne: ‘Mousserende wijn is geen bijzaak’

Auteur: Arjan Veering

In het kort

• Door het veranderende klimaat is Nederland zeer geschikt geworden voor de productie van bruisende wijn.
• Enkele Nederlandse domeinen hebben zich geheel toegelegd op het maken van mousserende wijn.
• Door het intensieve productieproces en de hoge aanloopkosten zijn de marges voor de makers niet groot.

In de supermarkt wordt ‘polderchampagne’ niet verkocht, maar de liefhebber weet de weg naar bruisende wijn van eigen bodem goed te vinden. Verschillende Nederlandse wijnboeren maken mousserende wijn en de flessen gaan grif van de hand.Van de Nederlandse wijnproductie is 10% tot 15% mousserend.

Foto: Rob Engelaar voor het FD

Fris, strak, wat meer zuren, citroen, limoenzeste. Sommelier Jan Jaap Altenburg omschrijft de kenmerken van Nederlandse mousserende wijn. Bij proeverijen in wijnbar Vindict in Amsterdam-Noord zet hij zijn gasten geregeld bubbels van eigen bodem voor, naast chique champagnes. ‘Verschillende Nederlandse mousserende wijnen kunnen daar makkelijk in mee. De gasten vinden bubbels uit eigen land ook bijzonder.’

Altenburg is al jaren pleitbezorger van Nederlandse wijn en hij stelt dat de omstandigheden hier, zeker voor bruiswijn, goed zijn. ‘Het klimaat wordt beter geschikt voor wijnbouw. Maar omdat het hier toch wat koeler is, kan Nederland heel goede mousserende wijn produceren.’

De interesse in Nederlandse wijn groeit, en dat geldt ook voor bubbels. Nederland produceerde afgelopen vijf jaar gemiddeld zo’n 150.000 flessen bruisende wijn per jaar, 10% à 15% van de totale wijnproductie. Terwijl 2023 nog een recordopbrengst bracht met 238.000 flessen, was 2024 een slecht oogstjaar door nachtvorst in het voorjaar en een natte zomer. De productie kelderde naar zo’n 75.000 flessen mousserende wijn. Omdat bruiswijn meestal lang moet rijpen, is die dip in de verkoop nog niet merkbaar.

In de supermarkten is ‘polderchampagne’ nog niet te vinden: de productie is te klein en de prijzen zijn te hoog. Een fles mousserende kwaliteitswijn kost tussen €25 en €40, premiumedities zijn duurder. Altenburg is reëel: ‘Voor de meeste mensen die drie flessen rood en wit kopen voor €20, is dat niet interessant.’

Maar in zijn wijnbar en de belendende winkel vragen liefhebbers wel geregeld naar Nederlandse bubbels. De voorraad is snel op, zegt hij, zeker in december.

Landgoed Heenwerf in het West-Brabantse Kruisland heeft zich gespecialiseerd in mousserende wijn. Foto: Rob Engelaar voor het FD

De meeste flessen verkopen de makers zelf via hun webshops of op de wijngaard, vaak in combinatie met een diner, overnachting of ander evenement. Ze draaien nu overuren om aan de vraag te voldoen. Zeker 30% van de omzet in mousserende wijn boeken zij deze maand.

Gunstige ligging

De meeste wijngaarden maken bruisende wijn naast hun rood, wit en rosé. De productie van mousserende wijn is intensief en vereist veel kennis en speciale apparatuur, bijvoorbeeld om de flessen tijdens de vergisting steeds wat te bewegen (remuage) en vervolgens de gist te verwijderen (dégorgement). Voor dat proces sturen bijna alle Nederlandse wijnboeren hun basiswijn naar sektproducenten in Duitsland of Luxemburg, die er mousserende wijn van maken.

Slechts een paar Nederlandse wijngaarden leggen zich exclusief toe op mousserende wijn en maken die in eigen beheer. De grootste is Domein Holset in Zuid-Limburg, met uitzicht op de Vaalserberg. In 2017 ging het bedrijf geheel over op bruisende wijn, zegt directeur en mede-eigenaar Kirsten Abels. Dat had te maken met de hoge ligging van de wijngaarden op 180 meter NAP. Dat levert een gunstige afrijping van de druiven op, waardoor de gewenste zuren behouden blijven. ‘Dat zijn uitstekende omstandigheden voor mousserende wijn. In ons businessplan hebben we toen gezegd dat bruiswijn geen bijzaak zou zijn, maar onze specialiteit.’

Sinds 2020 doet Domein Holset alles zelf. Door te specialiseren en te investeren in de apparatuur voor remuage en dégorgement hopen ze de wijnen steeds te verbeteren. ‘We kunnen in het hele proces bijsturen en perfectioneren. Dat kan niet als je het in Duitsland laat doen.’

Het domein maakt bruiswijn van klassieke druivenrassen, zoals chardonnay en pinot noir. Maar Holset maakt ook een mousserende wijn van nieuwe rassen zoals johanniter en souvignier gris. ‘Die zijn makkelijker en duurzaam te telen in de wijngaard, maar complexer in de kelder’, legt Abels uit. Domein Holset heeft twaalf hectare aan wijngaarden in het Limburgse Heuvelland die jaarlijks 50.000 flessen opleveren. Over twee jaar wil het bedrijf op de 60.000 flessen zitten.

West-Brabant

Ook Landgoed Heenwerf in het West-Brabantse Kruisland heeft zich in mousserende kwaliteitswijn gespecialiseerd en doet alles in eigen huis. De wijngaard heeft een opvallende oorsprong, want toen de Vlamingen Marnix en Sofie Janssens daar in 2014 een oude hoeve kochten, wisten ze niet dat ze verplicht waren daar agrarische activiteiten te ontplooien. Ze besloten een wijngaard op te zetten en richtten zich al snel op bubbels.

Vlamingen zijn, anders dan Nederlanders, gewend champagne te drinken, ook buiten de feestdagen om. ‘Het zit in onze opvoeding’, lacht Marnix Janssens.

Marnix Janssens van Landgoed Heenwerf: ‘Een mousserende kwaliteitswijn komt pas jaren na de oogst op de markt.’ Foto: Rob Engelaar voor het FD

Op de drie hectare laten ze alleen klassieke rassen groeien, zoals chardonnay, gamaret en pinot noir. Ze produceren ongeveer 15.000 flessen per jaar, met drie varianten bubbelwijn. ‘We willen de beste mousserende kwaliteitswijn van Nederland maken’, zegt Janssens onomwonden.

Daarom besteden ze de productie ook niet uit aan anderen, ook al zijn ze relatief klein. Wel krijgen ze advies van een oenoloog uit de Champagnestreek. ‘We hebben elke stap zelf in de hand. We willen dat elke soort mousserende wijn van ons echt anders is.’

De aanloopkosten zijn hoog, zegt Janssens. Het duurt een aantal jaar voordat de druivenstokken voldoende opleveren en dan moet de wijn nog lang rijpen. ‘De eerste vijf jaar verdien je bijna niks.’ Ze konden dat uitzingen omdat ze in België nog een ander bedrijf hebben. ‘Een mousserende wijn die volgens de traditionele methode wordt gemaakt, komt op zijn vroegst twee jaar na de oogst op de markt, meestal pas na drie of vijf jaar. Het duurt dan ook veel langer om op break-even te komen.’

Domein Holset ligt aan de voet van de Vaalserberg in Zuid-Limburg Foto: Guy Houben

In Nederland zouden bubbels van eigen bodem een alternatief kunnen zijn voor champagne, maar de prijs is een hindernis. Bij een fles van €37,50 kiezen consumenten toch vaak voor de reputatie van de Franse bubbels.

Door de investeringen en het intensieve productieproces zijn de marges voor de Nederlandse bubbelwijnmakers niet groot. ‘We kunnen nauwelijks lager’, vertelt Abels van Domein Holset. ‘Maar de prijs verhogen om meer marge te kunnen maken, is ook geen optie omdat we ons niet uit de markt willen prijzen.’

Als de sector een sprong weet te maken, ziet sommelier Altenburg een goede toekomst. ‘Mousserende wijn is geen bijproduct, focus je erop.’ En het areaal aan wijngaarden moet omhoog. Hij ziet daarin ook een mooie oplossing voor het stikstofprobleem. ‘Als we minder vee moeten hebben, kunnen daar druiven voor in de plaats komen.’

Traditionele methode

Een mousserende wijn die volgens de méthode traditionnelle wordt gemaakt, begint als gewone stille wijn, de basiswijn. Die wordt gebotteld in extra stevige flessen, die later de druk van de bubbels aankunnen. De wijnmaker voegt een mix van wijn, gist en suiker toe aan de flessen voor de zogenoemde tweede gisting, waarbij op natuurlijke wijze koolzuur ontstaat. Dan moet de wijn lange tijd op de gist rijpen, voor champagne minimaal vijftien maanden. In die periode integreert de mousse goed en ontstaan de aroma’s. Hoe langer de wijn ligt, hoe zachter de bubbel en hoe complexer de wijn. Daarna wordt de gist verwijderd en wordt de wijn met een dosage, een mengsel van wijn en suiker, in balans gebracht. Alleen mousserende wijn uit de Champagnestreek mag de naam champagne dragen, bubbels uit andere Franse wijngebieden heten crémant. Duitsland heeft sekt, Italië spumante, Spanje cava. Nederland heeft geen verzamelnaam voor zijn mousserende kwaliteitswijn. Zogenoemde parelwijn is anders, omdat daarbij op kunstmatige wijze koolzuur wordt toegevoegd in plaats van de tweede vergisting. De druk van de bubbels is daarom minder groot, waardoor de wijn licht mousserend is. Parelwijn is goedkoper dan mousserende wijn volgens de traditionele methode.

Lees het volledige artikel: https://fd.nl/bedrijfsleven/1582233/polderbubbels-gaan-strijd-aan-met-franse-champagne-mousserende-wijn-is-geen-bijzaak

Something new is coming....

Na 12 jaar kwam er een einde aan mijn arbeidsovereenkomst bij Verbunt Verlinden, het was een mooie tijd, met hoogte en diepte punten. Maar vooral de mooie resultaten, gehaalde doelen en de groei van de mensen en organisatie zullen mij bij blijven.

Nu dus naar iets nieuws toe aan het werken. Diverse sporen staan uit, echter 1 steekt er met kop en schouders boven uit.

Het zal je niet verbazen, ja in de wijn.. 

Wat precies, daar hou ik nog even de kaarten van op mijn borst, zodra de tijd (of het fruit) rijp is, dan zal ik daarover gaan communiceren.

 Foto: gecreëerd in AI Gemini, rijpende druiven

                                                

Bollinger La Grande Annee 2012 scores 97 points WineSpectator

 The Bollinger LGA 2012 scores an amazing 97 points in the latest WineSpectator.

Quote:                                                                            

The history

La Grande Année is the embodiment of the carefully preserved traditional expertise of the Bollinger Champagne House. The wine is therefore exclusively vinified in small aged oak barrels. Champagne Bollinger has never abandoned this traditional craft method, which helps develop aromas of great finesse. After a prolonged ageing on its lees, even today every bottle of La Grande Année is riddled and disgorged by hand.  

About the La Grande Annee: 

Blend of the 2012 vintage 

65% Pinot Noir, 35% Chardonnay.

21 crus: Mainly Aÿ and Verzenay for the Pinot Noir, Le Mesnil-sur-Oger and Oiry for the Chardonnay.

Fermented entirely in barrels. 

At Bollinger, only very high quality harvests become a vintage: the exceptional 2012 vintage led to Bollinger creating expressive wines that were simultaneously full, fresh and complex.

Maturation 

Sealed with a natural cork and cellar aged for more than twice the time required by the appellation.

Dosage 

Moderate, 8 grammes per litre

To the eye  
Its delicate colour and golden reflections are a sign of the wine’s maturity and Bollinger’s wine-making methods 

To the nose 

Full and expressive. Apricot, almond and hazelnut, followed by notes of honey and cereals intertwining in a symphony of aromas.

On the palate 

Exceptional texture and structure. Dense, silky with a long finish.

Fresh and full with a delicious refined finish.

Value for money:

The Bollinger LGA 2012 is true value for money:

La Grande Année 2012 is the perfect champagne for gourmet food. To fully appreciate its unique style and aromas, La Grande Année 2012 is best served between 8 and 10°C. You can enjoy La Grande Année 2012 now or choose to age it in your cellar.

 Source: https://www.champagne-bollinger.com/en/INT/the-bollinger-collection/vintage/3 and https://digital.emagazines.com/wine_spectator/20201203/index.html?t=5f9728ba-5229-4949-94ce-caae41c1fc05#p1

Vendange 2019 @Bollinger

Wat ons vak zo mooi maakt? Tja, dat is makkelijk uit te leggen. Wij werken met producten waar met veel passie en ambacht aan gewerkt wordt, overladen met emotie en tradities.

Daarnaast mogen we veel proeven, wat is mooi en wat is mooier, dat is meestal het gespreksonderwerp. Zelf grap ik altijd: "Wijn, tja het smaakt gewoon lekkerder dan autobandverntieldopjes". Wijn is er in vele soorten en smaken, dat maakt ons vak zo mooi.

Gisteren en eergisteren hebben we daar weer een mooie ervaring aan toe mogen voegen. Samen met drie @Wijnkring ondernemers ben ik naar Ay gereden om daar deel uit te maken van een internationaal gezelschap van collega importeurs en hun klanten.

Na een mooi diner op maandag avond waar we al veel lekkers mochten proeven werden we dinsdag ontvangen bij @Bollinger

Na een warm welkom (het was al vroeg lekker zonnig) door het #Bollinger team zijn we naar een van de Premier Cru wijngaarden gereden waar wij mochten helpen met de oogst. De oogst van dit jaar is gestart op 10-9 en zal tot ongeveer de 24ste duren. 

Wij oogsten #Pinot_Noir, gedurende anderhalf uur werden we aan het werk gezet. Het is allemaal handwerk en ik vond het pittig, met name het vele knielen, draaien, knippen, niet te hard knijpen (fruit moet heel blijven)

Met elkaar plukten we ruim 50 kilo per uur per persoon. Een professionele plukker doet maximaal 100. Dat is dus pittig door werken.

De oogst 2019 beloofd een mooie kwaliteit op te leveren. Al na 81 dagen na de bloemzetting kan er geoogst worden. Een record! Langdurig gemiddelde ligt op 100 dagen. Dat het dit jaar sneller is gegaan heeft te maken met de zeer warme zomer. Voor het eerst is er dan ook sprake van verbranding van het fruit (zie foto hieronder).

Complete trossen zijn geheel opgedroogd. Bij Bollinger is 15% van de trossen getroffen door deze uitdroging. De maximale toegestane opbrengst per hectare zal daarom dit jaar dan ook niet gehaald worden. De wijngaardmanagers gaan hun werkwijze veranderen in de komende jaren en er zal meer blad gehouden moeten worden tijdens het groeiseizoen om verbranding te voorkomen. Ook zijn er experimenten met andere meer hitte resistente druivensoorten aanstaande om verder in te spelen op de #Global_warming.

Na afloop van onze inspanning we beloond met een heerlijk glas Bollinger Rose (geschonken uit magnumfles). Tevens ontving iedereen een officieel diploma, we mogen ons nu "plukker van Bollinger" noemen. Een ere titel.

Natuurlijk bezochten we ook de kelders, daar werd de nieuwe most (geperst druivensap voor vergisting) verwerkt. Deels op een van de 3500 barriques en het meerendeel op de alom bekende RVS tanks opgeslagen. Na de fermentatie periode volgt een lange periode van rijping. De "vin de reserve" ligt opgeslagen op magnums, in totaal een 750.000 stuks. Altijd een zeer mooi gezicht.

Op onderstaande foto zien jullie de Bollinger La Grande Annee 2012 die gereed wordt gemaakt voor de degorgement. 

“Dégorgement” bestaat uit het verwijderen van het bezinksel dat tijdens de remuage in de hals van de fles is gezakt. Dégorgement is een cruciaal moment in het leven van de wijn, na de rijping op lies waar zij ongestoord kon liggen zonder enige invloed van buitenaf. 

Remauge LGA 2012

Na deze prachtige rondleiding kwam ons bezoek ten einde. We zijn benieuwd naar de resultaten. Wordt oogst 2019 ook een vintage jaar? Dat zal de toekomst uitwijzen. Wij hopen natuurlijk van wel, want immers wij waren erbij! #Vendange2019

Merci Bollinger

Treasure trove of 120 year-old Pol Roger champagne unearthed from collapsed cellar

•  Henry Samuel, paris 

13 FEBRUARY 2018 • 6:37PM

One of the world’s oldest champagne makers has just struck liquid gold.

Pol Roger, the French champagne house whose bubbly was famous for being Sir Winston Churchill’s favourite tipple, has unearthed a treasure trove of bottles that lay hidden in the ruins of collapsed cellars for more than a century.

Experts say the 26 bottles so far recovered could well still be drinkable, and that there may well be many more from the million or so lost at the time.

source: http://www.telegraph.co.uk/news/2018/02/13/treasure-trove-120-year-old-pol-roger-champagne-unearthed-collapsed/

Update: French Winemakers Weathering Worst Frost in 25 Years

Source: Wine Specatator

Vintners are reporting widespread damage in Bordeaux, Burgundy and Champagne, with some losing their entire 2017 crop

Photo by: John Hodder - Collection CIVC
Vineyards in Champagne have been hit hard by frost.
James Molesworth, Suzanne Mustacich
Posted: April 27, 2017

Updated April 28

Cold weather struck France's young vine buds again this week, and Bordeaux is the latest region to suffer frost damage. Farther north, Burgundy and Champagne also weathered cold conditions and frost. Damage reports are incomplete so far, mainly because winegrowers have been busy preparing anti-frost measures.

Bordeaux's Right Bank Hit Hard
"We can already estimate that we have lost nearly half of the potential crop,” said Xavier Coumau, president of Bordeaux's Syndicate of Wine and Spirits Courtiers.

Many are calling it the worst frost since 1991. Damage has been reported on the Right Bank, including in Pomerol and St.-Emilion—though the plateau of St.-Emilion was spared—as well as Pessac and Graves and even up in the western edge of the Médoc.

"It is rather dramatic," Stéphane Derenoncourt, proprietor of Domaine de l'A in Castillon and consultant to dozens of Right Bank estates, told Wine Spectator. "Only the plateau and the tops of slopes are spared. There is damage everywhere, sometimes 100 percent. We haven't seen everything yet, and it is forecast to freeze again tonight."

"Really bad news," said Stephan von Neipperg, who owns a cluster of elite St.-Emilion properties, as well as Clos Marsalette in Pessac. "Château Canon-La Gaffelière is touched as well as d'Aiguilhe, Marsalette and some plots in Clos de l'Oratoire. No damage in La Mondotte, which is on the plateau. Very difficult to tell you the percentage we lost but it will be rather hard."

Vineyards in low-lying areas, where cold air settles, are more susceptible to frost than sloped vineyards or higher plateaus. However, the extent of the damage won’t be known for several days.

In Pessac and Graves, growers were checking their vines as well. Véronique Sanders of Château Haut-Bailly reported a significant frost. By Friday morning, she had inspected the fields and found one-third of the buds were dead and another third were damaged. From Château Villa Bel-Air in Graves, Jean-Charles Cazes reported that 90 percent of the potential crop was gone.

Jean-Jacques Dubourdieu said he suffered significant damage at his estates Cantegril, Haura and Clos Floridène, but little damage at Reynon and Doisy Daëne. "I have some hope for the Cabernet Sauvignon and Sémillon, but Sauvignon Blanc and Merlot are [badly damaged]," he said.

And the frost even spread further up into the Médoc, hitting areas in Listrac and St.-Julien. "We suffered pretty severe damages in Listrac," said Bruno Borie, owner of Château Ducru-Beaucaillou in St.-Julien and Ducluzeau and Fourcas-Borie in Listrac. "Some [Listrac] plots have been hurt 100 percent. For the entire vineyard, we lost probably 35 to 45 percent. St.-Julien has been affected too, but to a lesser extent, with estimates at 10 to 15 percent loss."

Pauillac and St.-Estèphe were spared the worst of the cold, but suffered some damage. Philippe Dhalluin at Château Mouton-Rothschild says they only lost about 1 percent of buds, but that the white varieties were hit hardest. At Cos-d'Estournel, Aymeric de Gironde said that just the lower portions of the hills were impacted, but not too badly.

Philippe Dambrine, CEO of Châteaus Cantemerle in Haut-Médoc and Grand Corbin in St.-Emilion, told Wine Spectator that Cantemerle got off lightly with an estimated 30 percent loss, but St.-Emilion was another story. "I just come back from St.-Emilion. Our vineyard of Château Grand Corbin has been severely impacted by the frost. We expect 90 percent loss this year."


On the flats of St.-Emilion between the côte and the river, Gerard Perse hired a helicopter to warm the air at Chateau Monbousquet, while Pavie escaped relatively unscathed. Nearby at Château Angélus, Stéphanie de Bouard-Rivoal spent several hours in the vineyard, surveying the damage. Her team did not undertake any measures of protection, a decision she has asked her technical team to rethink.

Despite their vineyard being hit hard by the frost, she believes they can produce 80 percent of their usual grand vin production. "Unfortunately, the harvest of 2017 will not be abundant, but we will mobilize all our energy and resources to ensure that the little wine we produce is exceptional in quality," said Bouard-Rivoal. "And remember the 1945 and 1961 vintages. They were hit by the frost. It shows us that even if the volume is low, the quality is not necessarily diminished."

Enologist Dany Rolland told Wine Spectator, “It will take time to gauge much of the damage, because everything is not yet visible. It is necessary to wait until the shoots blacken, then die or not. Percentages will be difficult to estimate, even within the same plot."

Frigid Mornings for Chablis and Champagne
   

A Second Wave in Burgundy and Champagne
At 4:30 a.m. Friday morning, Chablis vintner Christian Moreau was in the vineyard with his team to light 1,000 anti-frost candles to protect 8.6 acres of his most prized plots. "We've very happy with results," said Moreau, owner of Domaine Christian Moreau, although he took heavy losses on 3.7 acres. "Last year we had a black frost and two hailstorms. Three disasters in one year. We're crossing our fingers that this is it for this year."

The supply of anti-frost candles ran out in France during last week's frost. This week, in desperation, winegrower syndicates in Burgundy bought hay from other farmers, which they used to create small bonfires, creating smoke to protect the buds from being "grilled" by the sun during the frost.

"This morning we had 50 straw 'bonfires' burning in St.-Aubin [in the Côte d'Or], until the temperature warmed," said CAVB president Thomas Nicolet. While their efforts were successful, other areas have not been so lucky. "In the north of the Côte d'Or, 750 acres in Chatillonnais suffered 90 percent damage."

Moreau and other Chablis growers estimate that 2,400 acres of buds were destroyed completely in their appellation, with another 1,000 acres suffering 50 to 60 percent damage. "The damage is major," said Moreau.

Although it's too early for official reports, vintners believe the hardest hit area in Chablis was the Maligny, Lignorelles and Ligny-Le-Chatel sector as well as certain parts of Beines and Courgis.

In Champagne, growers sprayed water on the vines when the temperature fell low enough to create a protective layer of ice, insulating the vulnerable plant shoots.

While Champagne growers are still evaluating the extent of the damage in its vast 81,000-acre region, the local trade group CIVC was able to provide a preliminary report. "The last two nights it froze in Champagne, in a wetter climate than during the previous frosts, which increases the level of risk," said Thibault Le Mailloux, the group’s communications director.

In addition to the destruction from last week's frosts, the CIVC estimates another 25 percent of the crop was damaged, bringing the total to nearly half the buds in 319 villages. "Of course, in every village, every subregion, frost impact intensity varies from marginal symptoms to vineyards entirely damaged," said Le Mailloux.

Source: Wine Spectator

Jefford on Monday: The taste of Cava

Jefford on Monday: The taste of Cava

Andrew Jefford considers the role of indigenous grape varieties in Cava and other sparkling wines.

Recaredo's Xarel-lo grapes. Credit: Andrew Jefford

The taste of Cava is important.  It matters, indeed, even to those who never drink sparkling wine.  If this sounds bizarre, bear with me.

Champagne – no surprise here — is the dominant force in sparkling wine.  More than that: it’s one of humanity’s happiest achievements, like the invention of the piano or the bicycle.  Take a flock of low chalky hills in the dour, agri-industrial landscape of northern France, plant three members of the Pinot family, harvest them just before winter slams the door on summer, then manipulate the results with cunning craftsmanship.  The result is the most famous wine in the world, and a symbol and metaphor for celebratory ease and sensual finesse.

Within the wine world, Champagne’s dominance of its category means that there is an almost-unquestioned assumption that all sparkling wine should be made in that way, and from those varieties.  It’s wise to assume the former.  The latter, I’d suggest, is often an error.

Chardonnay and the two Pinots make impeccable sparkling wine in the Champagne region, where they can snail towards ripeness over a cool, fretful summer.  In sugar terms, they don’t fully ripen– but the Champagne method, and a little chaptalisation if necessary, compensates for that.  Phenolically, by contrast, the long season gives these varieties a perfumed, vinous, nuanced and teased ripeness which makes Champagne sing.  (Climate change gives the nearby UK a plausible stab at pulling off the same trick.)

Once you start to shift the varieties towards lower latitudes, by contrast, those varieties begin to lose their interest.  No grape variety, remember, is universally great.  They are only great in a certain place on earth, with all that that means in terms of soil, topography and climate.  Champagne’s hegemony has been wonderful for Champagne, but it may have held other sparkling wine producers around the world in check.

It’s true that in very cool places (Tasmania comes to mind), Chardonnay and the Pinots may indeed be the best choice pending the revelation of better options, for which experiment is needed.  In warmer locations, though, Chardonnay and the Pinots are often a poor choice.  In order to give a sparkling wine something resembling ‘a Champagne balance’, the varieties have to be picked inarticulately early, long before they have achieved any kind of phenolic maturity; and in such locations, when phenolic maturity eventually comes, it will be much less subtly constituted than in Champagne anyway.  An alternative (and often a complement) is for producers to adjust acidity, thereby making an industrial product whose fine-wine interest drops swiftly away.

---

‘The best Cava is a fine sparkling wine of genuinely indigenous style’

---

Take a look at the varietal nuancing which unfolds during a sparkling journey south from Champagne towards Cava.  We clip through the Loire valley, where the climate and soils are still close enough to those of Champagne for Chardonnay-Pinot sparklers to work well, even if Chenin Blanc creates more interesting and regionally characterful sparkling wines.  Chardonnay and Pinot Noir can make Crémant de Bourgogne a plausible Champagne substitute (remember Chablis’s close proximity to the Champagne’s Aube region), though Chardonnay begins to assert its still-wine varietal character once you are south of the Yonne, and especially so if the raw materials come from southern Burgundy or Beaujolais.  (I plan to take a close look at Crémant de Bourgogne in 2017.)

By the time we reach Limoux in the cool upper Aude valley, the rules regarding grape varieties for sparkling wine are in sensible modulation, reflecting latitude.  Yes, you can use Chardonnay and Pinot Noir, but there is little chance down here of phenolic ripeness outrunning sugar ripeness and delivering a full-season Chardonnay or Pinot grape with a potential alcohol of just 9.5% or 10%.  Most Crémant de Limoux is in fact principally a blend of Chardonnay and Chenin, while the more interesting Blanquette de Limoux is based on the perfectly site-adapted local variety Mauzac.  The result is a set of often refined sparkling wines which do not unsuccessfully ape Champagne, but reflect their surroundings.

Press on over the Pyrenees and down the Mediterranean coast to Catalunya, and for the first and only time in the wine world you will come across a major sparkling wine region using the ‘traditional method’ whose very greatest wines do not include Chardonnay or either of the red Pinots, but are crafted from the indigenous varieties Macabeo, Xarel-lo and Parellada.  (Prosecco, too, is based on its own indigenous variety Glera — but most is made by the Charmat method, known in Italy as Metodo Martinotti.)

Limestone pebbles typical of the Cava region. Credit: Gramona

The result, in the case of the best Cava, is a fine sparkling wine of genuinely indigenous style.  One which, in other words, not only has Mediterranean scents and flavours, but whose balance is necessarily and appropriately different to that of Champagne.

The taste of Cava matters, then, not only because the finest examples are beautiful in their own right (see the tasting notes below), but because it could and should serve as a model for sparkling wine produced in lower latitudes and warmer locations.  Take away the bubbles, and it illustrates one of the fundamental truths of terroir: the necessity to be honest about exactly which varieties are well adapted to a site, and the duty to work with those if you want to make wine which can give fullest voice to the potential of a place.

Of course you can make a counter-argument based on the commercial desirability of sparkling wines based on the Champagne formula.  Moreover because technique and craft plays a larger role in the creation of sparkling wine than of still wine, skilled practitioners can do “a decent job” with Chardonnay and Pinot Noir almost anywhere, not least in Catalunya itself.  The result, though, will always be some sort of a compromise — and at the highest levels, that’s not enough.

Describing Cava

Fine Cava is customarily un-dosed (though one of the four Cavas below has 6 g/l) and is intrinsically well-balanced in that state.  The acid profile is gentler than for Champagne, though the indigenous varieties are still picked relatively early; its factors of balance are texture and aroma rather than acidity alone.  The spectrum of aromas and flavours is unique, Mediterranean in inspiration and allusion, and quite different from those of Champagne.

Source: http://www.decanter.com/wine-news/opinion/jefford-on-monday/taste-cava-sparkling-wine-348716/

Pol Roger Champagne scores big

The famous Pol Roger Champagne of Epernay scores big in several international tastings.

In its 160 years of history, Pol Roger has carved out one of the most flattering reputations in the select circle of the leading Champagne brands.

This years scores proof the quality:

          

In the Netherlands +Champagne Pol Roger is imported by +Verbunt Wijnkopers and sold via +Wijnkring, @whyn shop, on-trade and www.polrogershop.nl

Most admired wine brands

Zelden zijn weken zo "groots" als afgelopen week. Drinks International presenteerde de nieuwe lijst met "Most Admired Wine Brands", maarliefst 4 van de door Verbunt Wijnkopers vertegenwoordigde wijnhuizen kregen een super score.

Graham's Port als Most Admired Port Brand en NR 14 in de overall lijst

Pol Roger op Nr 3 in de Champagne

Vina Errazuriz als Nr 7 overall en Nr 2 van Zuid Amerika

en Negociants (Yalumba) als Nummer 5 in het rijtje Australië/Nieuw Zeeland

Als veulens in de wei bij Verbunt Wijnkopers

Gemaakt op donderdag 16 april 2015 06:22

Verbunt Wijnkopers biedt naast een uitstekende portfolio het voordeel dat het bedrijf kantoor houdt op het landgoed van mede-vennoot Salentein. Naast een dependance in Tilburg natuurlijk, de town of origine van Verbunt. Het landgoed en de panden op landgoed Salentein zijn state of the art en ongelofelijk goed onderhouden. Het geeft extra cachet aan de proeverij. De lunch wordt als immer perfect verzorgd door restaurant Salentein. Dit jaar staat er buiten een parilladawaar Angus beef op gegrild wordt. En het weer werkt wederom boven verwachting mee. 

Als eerste feliciteren we Peter van Houtert met de aanwinst Errazuriz. Hij verklaart daar ‘ontzettend blij’ mee te zijn en hij voegt er enigszins cryptisch aan toe ‘nooit je oude schoenen wegdoen voordat je nieuwe hebt’. Bij de entree werden de gasten al onthaald met een glaasje cava van Clos Amador, een mooi product dat via de Wijnkring verhandeld wordt. De pers wordt speciaal ontvangen door marketing manager Marjolein van der Meir en dan kan het feest beginnen.

Errazuriz

Dit Chileense huis is zoals gezegd nieuw bij Verbunt. Hiervoor zat het bij de andere Tilburgse importeur Jean Arnaud. Regional Director Jonathan Stevens antwoordt desgevraagd dat Errazuriz gewoon heel blij was met de mogelijkheden die Verbunt biedt. Stevens leidt hierna de masterclass en hij begint met de geschiedenis.

Don Maximiano, de overgrootvader van de huidige eigenaar Eduardo Chadwick, stichtte in 1871 de eerste wijngaard van Chili in Panquehue. Van deze wijngaarden, de Don Maximiano Estate, komen de absolute topwijnen van Chili zoals de Founders Reserve en de Sena, tot 2005 een joint venture met Robert Mondavi uit Californië. Sindsdien is Sena 100% in handen van Chadwick. Een andere icoonwijn is de Chadwick, deze komt van Vinedo Chadwick in de Maipo Valley. Don Maximiano was ook de eerste die op 100 kilometer van Santiago wingerds aanplantte in de Valle de Aconcagua.

Eduardo Chadwick stamt af Don Maximiano. In 1985 neemt hij de wijngaarden van zijn moeder over. Hij omringt zich met ervaren vakmensen voor de wijnbouw en wijnbereiding. De prachtige oude bodega bij Panquehue krijgt een opknapbeurt, moderne persen en roestvrijstalen gistingsvaten vervangen de oude glorie. Hij besluit hier de mooiste rode wijnen van Chili te gaan maken. Net als zijn voorvader Don Maximiano heeft Eduardo het volgende adagium in zijn vaandel staan: ‘Van de beste grond, de beste wijn!’. In Valle de Aconcagua plantte hij nog dichter bij de oceaan dan zijn grootvader. Op de El Manzanar Estate, gelegen op 14 km afstand van de Oceaan, staan sinds 2005 sauvignon blanc, chardonnay, pinot noir, merlot en shiraz.

Op La Escultura Estate, gelegen in de Casablanca Valley, 40 km van de oceaan zijn chardonnay, suavignon blanc, pinot noir aangeplant. Manzanar en La Escultura profiteren het meest van Humboldt Current, ideaal voor cool climate rassen. De Max II tot en met VI wijngaarden, meer of minder in de buurt van de Rio Aconcagua, herbergen de Bordeaux rassen en Max III is zelfs een Certified Organic Vineyard. Hiervan komen fraai gelabelde wijnen sauvignon blanc, pinot noir, cabernet sauvignon en een late harvest sauvignon blanc.

Berlin Tasting

Stevens legt uit dat Errazuriz met de modernste technieken werkt - infraroodstralen op de wijngaarden, optische selecties – om met het beste van het beste te komen. Dat heeft effect gehad want op de prestigieuze Berlin tasting van 2004 onder prestigieuze proevers eindigen de topwijnen van Errazuriz hoger dan Chateau Latour, Solaia en Margaux. Deze tastings werden nog in zestien hoofdsteden herhaald, ook in Amsterdam. In totaal proefden 1400 wijnexperts bij 22 tastings en bij twintig van deze gelegenheden stonden de Chileense wijnen in de top 3. Dat is natuurlijk een prachtig resultaat. Chadwick heeft met deze proeverij Errazuriz èn Chili op de wijnwereldkaart gezet.

De proeverij

Errazuriz maakt wel 45 wijnen, een gedeelte daarvan is in Nederland verkrijgbaar. Welke springen er op deze maandag uit? De Single Vineyard Sauvignon Blanc uit Manzanar, de Max Reserve Carmenere 2012 en de Single Vineyard Carmenere 2008. De cabernets sauvignons van resp. Don Max 2008 en Max Reserve 2012 bereiken supermooie rijpheid met soepele tannines. De Errazuriz proeverij was in de Argentina Art zaal en er hingen echt schitterende werken aan de muur. De voorjaarsproeverij was in de grote zaal met diverse vertegenwoordigers o.a. Hugues Romagnan van Pol Roger en Pedro Leite van Graham’s. Jurgen Honing stond hier bij Errazuriz achter de tafel. 

Clos Amador, Ogier, Ramon Bilbao, Kendall Jackson, Markus Molitor, Yalumba, Marchesi di Barolo en Salentein natuurlijk, een topper op de Nederlandse markt. Bij de kelderschatten een paar mooie rosé’s van Sainte Roseline. Mooie producten her en der verspreid. In totaal stonden er meer dan 200 wijnen ter tafel. Bij het vertrek werd nog een mooie felgekleurde champagne emmer met tulpen overhandigd. Zoals gezegd, een feestelijke dag. En je krijgt ook zoiets van.. het komt wel goed met de wijn in Nederland.



Bron: Charlotte van Zummeren @winebusiness.nl

www.verbunt.nl

www.wijnkring.nl